غزلي از سيمين بهبهاني

يك متر و هفتاد صدم

یك متر و هفتاد صدم افراشت قامت سخنم
يك متر و هفتاد صدم از شعر ِ اين خانه منم

يك متر و هفتاد صدم پاكيزگي ، ساده دلي
جان ِ دلاراي غزل، جسم ِ شكيباي زنم

زشت است اگر سيرت من، خود را در او مينگري
هيها كه سنگم نزني، آئينه ام مي شكنم

از جاي برخيزم اگر پُر سايه ام، بيد  بُنم
بر خاك بنشينم اگر، فرش ِ ظريفم، چمنم

يك مغز و صد بيم ِ عسس، فكر است در چارقدم
يك قلب و صد شور هوس، شعر است در پيرهنم

بر ريشه ام تيشه مزن ، حيف است افتادن من
در خشك ساران شما، سبزم، بلوطم، كهنم

اي جملگي دشمن ِ من، جزحق چه گفته ام به سخن؟
پاداش ِ دشنام شما، آهي به نفرين نزنم

انگار من زادم تان، كج تاب و بد خوي و رمان
دست از شما گر بكشم ، مهر از شما بر نكنم

انگار من زادم تان، ماري كه نيشم بزند
من جز مدارا چه كنم با پاره ي جان و تنم

هفتاد سال اين گُله جا، ماندم كه از كف نرود
يك متر و هفتاد صدم گورم به خاك وطنم.

http://www.radioneda.de/2010/03/08/Simin_B.mp3

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s